Drie nieuwe lichaamstrucjes

We denken wel dat we met ons brein ons lichaam aansturen, en dat klopt, maar het effect werkt ook andersom. Wat we fysiek ervaren, beïnvloedt een groot deel van onze zogenaamd bewuste oordelen en beslissingen – zonder dat we het in de gaten hebben.

Dat fenomeen wordt embodied cognition genoemd, belichaamde cognitie. Het gelijknamige vakgebied in de psychologie onderzoekt hoe dit soort lichamelijke sensaties – een ruw oppervlak, zitten op een zachte stoel – invloed heeft op onze gedachten en gedrag. Wie in grote lijnen weet hoe dat verschijnsel werkt, kan het ook bewust inzetten.

De recentste onderzoekinzichten over nieuwe ‘lichaamstrucjes’ om…

1. werkstress kwijt te raken
Een rotdag gehad? Jezelf wassen kan de invloed van eerdere ervaringen inperken, blijkt uit onderzoek. Thalma Lobel, embodied cognition-onderzoekster in Tel Aviv en auteur van Het slimme lichaam, legt uit hoe dat mogelijk is: “Door jezelf te wassen is het alsof je de psychische sporen van recente gebeurtenissen uitwist, zodat ze geen invloed meer hebben op je latere gedrag.”
Na de werkdag even douchen kan volgens haar voorkomen dat je spanningen meeneemt de avond in: je spoelt een deel van de werkstress letterlijk van je af.

2. een probleem van twee kanten te bekijken
In een experiment aan de Cornell-universiteit deden proefpersonen een creativiteitsopdracht terwijl ze in of naast een grote kartonnen doos zaten. Mensen die letterlijk out of the box zaten, bleken veel meer creatieve oplossingen te bedenken – zonder dat de onderzoekers die metafoor expliciet benoemden. Volgens hetzelfde principe kun je bij het nadenken over een probleem eerst de ene hand opsteken en daarna de andere. Dat helpt om een probleem letterlijk van twee kanten te bekijken, wat tot meer oplossingen leidt.

3. voet bij stuk te houden in een gesprek
Ga niet zomaar ergens zitten. Kies zelf het liefst een harde stoel, en biedt de ander een zachte aan. Niet alleen de gevoelservaring van iets zwaars, maar ook die van iets hards werkt door in onze waarneming en gedrag. Zo blijken proefpersonen op een zachte stoel zich flexibeler op te stellen – en sneller van hun eerdere standpunt af te wijken – terwijl een harde stoel leidt tot een hardere opstelling. Uit heel recent, nog ongepubliceerd onderzoek van Thalma Lobel aan de universiteit van Tel Aviv blijkt dat wankele stoelen een risico inhouden: wie daarop zit, ziet de relatie namelijk als instabieler en heeft meer moeite de ander te vertrouwen.

Bron: Psychologiemagazine

School voor Mediation

Huiswerk